ماسوله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماسوله . [ ل ِ ] (اِخ ) قصبه ٔ مرکز دهستان ماسوله است که در بخش مرکزی شهرستان فومن واقع است . کوهستانی و سردسیر است و در حدود ٦٠٠٠ تن سکنه دارد. آب معدنی گازدار و انواع کانها از قبیل آهن و مس در کوههای ماسوله وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
ماسوله . [ ل ِ ] (اِخ ) نام قصبه و همچنین نام یکی از دهستانهای چهارگانه ٔ بخش مرکزی شهرستان فومن است . این دهستان در قسمت جنوب باختری بخش مرکزی فومن واقع است، منطقه ای است کوهستانی و هوای آن سردسیرسالم است . مرکز دهستان قصبه ماسوله است . این دهستان از ٣٠ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده است و در حدود ٩٠٠٠ تن سکنه دارد. قرای مهم آن عبارتند از: قصبه ٔ ماسوله، و قراء مسجدبر، هفتخوانی، سیاه ورود، توسه کله، زید، کیشه در. و بلوک آلیان که از چندین قریه ٔ کوچک کوهستانی تشکیل می شود جزء دهستان ماسوله است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢). طول آن ٣٠ و عرض آن ١٢ هزارگز و مرکز آن ماسوله است که ١٠٥٠ متر از سطح دریاارتفاع دارد. در جنوب ماسوله معدن آهن مهمی است که در قسمت مرتفعی واقع شده و طبقات آن در حدود ٩ متر است و از دوره های قدیم استخراج می شده است . (از جغرافیایی سیاسی کیهان ص ٢٧٤). و رجوع به همین مأخذ شود.