ماست بند

ماست بند. [ ب َ ] (نف مرکب ) کسی که ماست می سازد و شیر را ماست می کند. (ناظم الاطباء). کسی که مایه ٔ ماست را به شیر زندتا ماست ببندد. آنکه ماست کند از شیر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : یک صباحی بوقت، شاگرد ماست بندی از در مدرسه ٔ بابا می گذشته و ظرفی ماست داشته . (مزارات کرمان ص ٤١، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). نبندد لب از جستجوی پنیر دهد ماست بندش اگر جوی شیر. ملاطغرا (از آنندراج ذیل ماست ).