مازیاریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مازیاریه . [ ری ی َ ] (اِخ ) اتباع مازیاربن قارن که پس از قتل مازیار سالها در طبرستان با لشکریان عرب در مبارزه بودند و مدتها بعد از قرن سوم دوام داشتند. (از تاریخ ادبیات ایران تألیف صفا ج ١ ص ٦١). و رجوع به ترجمه ٔ الفرق بین الفرق ص ٢٧٧ شود.