مازح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زِ) [ ع. ] (اِفا.) مزاح کننده، بذله گو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(زِ) [ ع. ] (اِفا.) مزاح کننده، بذله گو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مازح . [ زِ ] (ع ص ) لاغ کننده . (ناظم الاطباء). مزاح کننده . بذله گو. (فرهنگ فارسی معین ) : اگر کسی بود که شرابخواره نباشد و مازح ... (سیاست نامه ).