مارین

مارین . (ص نسبی ) از «مار» (خزنده ٔ معروف ) + «ین » (پساوندی که چون در آخر اسم درآید صفت نسبی سازد). ماردار. پر از مار. مارلاخ : رهت مارین و کهسارت پلنگین گیا و سنگش از خون تو رنگین . (ویس و رامین ).

مارین .(اِخ ) دهی از دهستان بویراحمد گرمسیری است که در بخش کهکیلویه ٔ شهرستان بهبهان واقع است و ٥٠٨ تن سکنه دارد که از طایفه ٔ بویراحمد گرمسیری هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).