مارکوس کراسوس

مارکوس کراسوس . [ کْرا / ک ِ ] (اِخ ) یکی از سه سردار بزرگ روم است که با یولیوس سزار و پومپه متحد شده زمامداری روم را به عهده گرفته بودند. او معاصر اشک سیزدهم (٥٥ ق .م .) است . سنای روم زمامداری سوریه و سرداری سپاهی را که می بایست به مشرق عزیمت کند باو سپرد او مردی خسیس و طماع بود و در جنگ با پارتی ها کشته شد. و رجوع به تاریخ ایران باستان ج ٣ صص ٢٢٩٤-٢٣٢٦ شود.