مارن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مارن . [ رِ ] (ع اِ) نرمه ٔ بینی . (دهار). بینی یا سر آن یا نرمه ٔ بینی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). بینی و گویند کناره ٔ آن و گویند آن قسمت از بینی که نرم باشد و آن جزء استخوان بینی است . ج، موارن . (از اقرب الموارد). به معنی سربینی آن قدر که نرم باشد. (غیاث ). قسمت نرم از بینی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ◄ (ص ) نیزه ٔ نرم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مارن . (اِخ ) ایالتی است که در مشرق منطقه ٔ پاریس واقع است و بوسیله ٔ رودمارن مشروب می شود. مرکز آن «شالون سورمارن » و شهرهای عمده ٔ آن «اپرنای »، «ریمس »، «سنت منه هولد» و «ویتری لوفرانسوا» است . این ایالت ٥ ناحیه و ٣٣ بخش و ٦٤٣ دهستان و ٨٢٠٥ کیلومتر مربع وسعت و ٤٨٥٣٨٨ تن سکنه دارد. قسمت شرقی این ایالت جنگلی است و بیشتر مردم آن به امور کشاورزی و تولید لبنیات اشتغال دارند. درقسمت غربی این سرزمین که «ریمس » و «اپرنای » و... راتشکیل می دهد امور صنعتی رایج است و دو پنجم سکنه ٔ آن سرگرم امور صنعتی هستند. صنایع این نقاط بیشتر در زمینه ٔ مواد غذائی و پارچه بافی و تصفیه ٔ فلزات و الکترونیک و امور مربوط به شراب سازی است . (از لاروس ).
مارن . (اِخ ) رودی است در فرانسه که از فلات «لانگر» سرچشمه گرفته و «شامون »، «ویتری لوفرانسوا» و «شالون سورمارن »، «اپرنه »، «شاتوتیری » و «مو» را مشروب می سازد و وارد رود سن می گردد. (از لاروس ).