مارسلوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مارسلوس . [ س ِ ] (اِخ ) یکی از کنسولان روم قدیم بود که در ٢٢٢ ق . م . بدان مقام رسید و دوبار با آنیبال جنگیده سپاهیان او را درهم شکست و بدین واسطه «تیغ روم » لقب یافت . در سال ٣١٢ به «سیراکوزا» لشکر کشید و در آنجا نیز به فتوحاتی نائل آمد سپس در سال ٢١٠ با سپاهیان کارتاژ در محل کانوزیوم مصاف داد و بر آنان غالب شد ولی در سال ٢٠٨ آنیبال او را به زبردستی هلاک ساخت . (از اعلام تمدن قدیم فوستل دو کلانژ).