مارج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مارج . [ رِ ] (اِخ ) نام پدر نوع جن، چنانکه آدم نام پدر نوع انسان است . (آنندراج ) (غیاث ).
مارج . [ رِ ] (ع اِ) زبانه ٔ آتش . (مهذب الاسماء). زبانه ٔ آتش بی دود. (ترجمان القرآن، ص ٨٥). آتش که دود نداشته باشد. (غیاث ). شعله ٔ بی دود. (ناظم الاطباء). شعله ٔ بی دود ساطعه ٔ سخت ملتهب . (از اقرب الموارد). آتش بی دود: مارج من نار. (منتهی الارب ) (دهار). زبانه . لهب . شواظ. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا): و خلق الجان من مارج من نار ؛ یعنی از آتش بی دود. (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).