مارتین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مارتین . (اِخ ) مارتین تئودور هوتسما . مستشرق هلندی . وی زبان عربی و فارسی و ترکی را می دانست و در دانشگاه «اوترخت » تدریس می کرد و از اولین کسانی است که در سال ١٩٠٦ م . به ایجاد دائرةالمعارف اسلامی همت گماشت . اوراست : فهرست کتابهای شرقی محفوظ در آکادمی لیدن جزءششم و فهرست کتابهای عربی و ترکی موجود نزد بریل صاحب کتابخانه ٔ لیدن در دو جزو. او به نشر کتابهای عربی اهتمام ورزید از آنجمله تاریخ یعقوبی و دیوان اخطل و الاضداد ابن انباری و زبدةالنصرة و نخبةالعصره ٔ بنداری را منتشر ساخت . (از الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٦ ص ١٢١).
مارتین . (اِ) مارتینی . نام قسمی تفنگ . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). نام تجارتی نوعی تفنگ که در زمان قاجاریه در ایران معمول بود. (فرهنگ فارسی معین ).