ماراتون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماراتون . (اِ) رجوع به «ماراس » شود.
ماراتون . [ ت ُ ] (اِخ ) روستائی در یونان و در چهل هزارگزی آتن است که به سبب پیروزی میلتیاد، فرمانده سپاه یونان در ٤٩٠ ق . م . بر نیروی ایران شهرت یافت . معروف است که قاصدی میخواست خبر این پیروزی را به مردم آتن برساند از شدت خستگی بمرد. (از لاروس ).