فرهنگ لغت

ماذیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ماذیة. [ ذی ی َ ] (ع ص، اِ) می آسان فروشونده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). آن می که آسان به گلو فرورود. (مهذب الاسماء). ◄ زره نرم یا زره سفید. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). زره نرم و زره سپید درخشان . (ناظم الاطباء). زره نرم و فراخ . (مهذب الاسماء). ◄ زن . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).

معنی ماذیة | فرهنگ لغت