لی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لی . (اِ) درختی است که در جنگلهای ایران یافت میشود و در نجاری به کار رود. قسمی نارون . نامی که در رامسر و دیلمان و لاهیجان به اوجا دهند. ملج . شلدار. قره آقاج . لروت . سمد. سمت . له . و رجوع به اوجا و نارون شود. (جنگل شناسی ساعی ج ١ ص ٢١٠).
لی . (پسوند) مزید مؤخر امکنه : اسملی .
لی . (ع حرف جر + ضمیر) (از: لَ + ی ) مرا. برای من .