لین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لَ یِّ) [ ع. ] (ص.) نرم، روان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لَ یِّ) [ ع. ] (ص.) نرم، روان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لین . [ ل َ ] (ع ص ) نرم . لَیِّن . (یا لین مخففةً خاص است در مدح ). ج، لینون، اَلیناء. مقابل غلیظ و درشت . لَدن . - هین لین (و یشدد) ؛ چیزی اندک و نرم و سست و فروهشته . ج، اَلیناء. (منتهی الارب ).
لین . (اِخ ) نام بزرگترین قریه ٔ واقع در کوره ٔ بین النهرین میان موصل و نصیبین . (از معجم البلدان ).
لین . (ع اِ) ج ِ لونة. ◄ ج ِ لینة. (منتهی الارب ).