لیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لیز. (ص ) نسو. لغزان . املس . لغزناک . سخت هموار. مانند مرمری تراشیده و بر زمین نصب کرده که پای رونده بر آن لغزد. لغزاننده، چنانکه زمین یخ بسته . لغزنده و نرم را گویند و هر چیز که با او لغزندگی و نرمی باشد. (برهان ). لغزنده : معده ٔ لیز و آب هندوانه . - لیز شدن معده ؛ کم شدن ماسکه ٔ آن . ◄ لزج . لزجه . چسبنده . بالعاب . ◄ آمیخته . ◄ (اِ) دست افزار کشیدن بر چیزی . (برهان ). ◄ (پسوند) مزید مؤخر کلماتی است، چون : پالیز. کفچلیز. دهلیز. جالیز. فالیز.
لیز. [ ل َ ] (ع مص ) پناه گرفتن به کسی . (منتهی الارب ).