لگد خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لگد خوردن . [ ل َ گ َ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) لگدکوب خوردن . (آنندراج ). پاسپر شدن : هرچه را دید زیر گام کشید شب لگد خورد و مه لگام کشید. نظامی . زمین لگد خورد از گاو و خر به علت آن که ساکن است نه مانند آسمان دوار. سعدی . پس از عزم آهو گرفتن به پی لگد خورده از گوسفندان حی . سعدی .