لکاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لکاع . [ ل ُ ] (اِخ ) اسب زیدبن عباس . (منتهی الارب ).
لکاع . [ ل َ ] (ع ص ) تأنیث لکع. (منتهی الارب ). زن فرومایه . (دهار). ◄ (نعت از لکع) بنده ٔ نفس . لئیم . خوار.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لکاع . [ ل ُ ] (اِخ ) اسب زیدبن عباس . (منتهی الارب ).
لکاع . [ ل َ ] (ع ص ) تأنیث لکع. (منتهی الارب ). زن فرومایه . (دهار). ◄ (نعت از لکع) بنده ٔ نفس . لئیم . خوار.