لویزان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لویزان . [ ل َ وی ] (اِخ ) نام دهی جزء بخش شمیران شهرستان تهران واقع در شش هزارگزی جنوب خاوری تجریش و دوهزارگزی خاوری سلطنت آباد. دامنه و سردسیر. دارای ٥٠٨ تن سکنه . آب آن از قنات و رودخانه ٔ دارآباد. محصول آنجا غلات، بنشن و صیفی . شغل اهالی زراعت است و یک عده از سکنه در مهمات سازی کار می کنند. ساختمانی از عهد قاجاریه دارد. مزرعه حسین آباد جزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).