لوکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لوکر. [ ل َ ک َ ] (اِخ ) نام شهری است از هندوستان . (برهان ). شهری است در هند. (حاشیه ٔ لغت نامه اسدی نخجوانی ) : می شنیدم که میر ماضی را مطربی بود والی لوکر. مسعودسعد. چگونه کرد مر آن دلهرای بی دین را نشانش چون کند از نار پیش در لوکر (کذا). عنصری . نام شهری است به افغانستان و ابوالحسن علی بن محمد غزالی لوکری کرد از اهل این شهر است . ◄ قریه ٔ بزرگی است بر ساحل نهر مرو در نزدیکی پنجده مقابل ده دیگری به نام برکدز، لوکر شرقی و برکدز غربی نهر باشد. یاقوت گوید که از آن جز مناره ای برپا نیست و ویرانه های بسیار دلالت کند که آنجا روزگاری شهری بوده است و آن را به سال ٦١٦ هَ . ق . دیدم که به سبب گذر لشکریان ویران گشته بود چه بر راه هرات و پنج ده از مرو واقع است . (از معجم البلدان ).