لوامه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لَ وّ مَ یا مِ) [ ع. لوامة ] (ص.) بسیار ملامت کننده، نکوهنده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لَ وّ مَ یا مِ) [ ع. لوامه ] (ص.) بسیار ملامت کننده، نکوهنده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لوامة. [ ل َوْ وا م َ ] (ع ص ) لوامه . تأنیث لَوّام . سخت نکوهنده . بسیار ملامت کننده . - نفس لوامه ؛ نفسی که آدمی را پس از ارتکاب گناهی نکوهد : چون ز حبس دام پای او شکست نفس لوامه بر او یابید دست . مولوی .