لهران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لهران . [ ] (اِخ ) نام دهی جزء دهستان پائین بخش طالقان شهرستان تهران واقع در ١٩هزارگزی باختر شهرک، سر راه عمومی مالروی قزوین . کوهستانی و سردسیر. دارای ٣٢٦ تن سکنه . آب آن از چشمه سار. محصول آنجا غلات و گردو. شغل اهالی زراعت و صنایع دستی آنان کرباس و گلیم و جاجیم بافی و راه آن مالرو است . مزرعه ٔ دیمی زار مشهور به رزگره شسته جزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).