لهاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لهاب . [ ل ُ ] (ع اِ) تشنگی . ◄ زبانه ٔ آتش . شعله ٔ آتش . ◄ (مص ) زبانه زدن آتش بی دود. (منتهی الارب ).
لهاب . [ ل ُ/ ل َ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ) : کان مواقع الانساع منها علی الدفین اجرد من لهاب . اوفی بن مطیر المازنی (از معجم البلدان ).
لهاب . [ ل ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ لهبان . ◄ ج ِ لِهب یا لَهِب . (منتهی الارب ).