لنجویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لنجویه . [ ل َ ی َ ] (اِخ ) جزیره ٔ بزرگی به زمین زنگ که از جمیع نواحی مراکب بدانجا روی کند و در عهد یاقوت مردم آن به جزیره ٔ دیگری به نام تنباتو نقل کرده بودند و مسلمانان بودند و بدانجا تاکی است که هر سال سه بار انگور آرد. (از معجم البلدان ). ◄ صنف من الزنج . (البیان و التبیین ج ٣ ص ٣٦ و ٣٧).