لنتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لَ تَ) [ فر. ] (اِ.) نوعی چراغ به بزرگی کاسهای بزرگ که در آن روغن یا پیه کنند و فتیلهای دارد و آن را با دو زنجیر از سقف آویزند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لَ تَ) [ فر. ] (اِ.) نوعی چراغ به بزرگی کاسهای بزرگ که در آن روغن یا پیه کنند و فتیلهای دارد و آن را با دو زنجیر از سقف آویزند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لنتر. [ ل َ ت َ ] (اِ) چراغ در لکمتیو .
لنتر. [ ل َت َ ] (ص ) لمتر. (ناظم الاطباء). رجوع به لمتر شود.
لنتر. [ ل ُ ن ُ] (اِخ ) مورخ فرانسوی، عضو آکادمی فرانسه، مولد نزدیک متز (١٨٥٧-١٩٣٥ م .).