لمظ

لمظ. [ ل َ م َ ](ع اِ) لُمظة. سپیدی لب زیرین اسب . (منتهی الارب ).

لمظ. [ ل ُ م ُ ] (ع اِ) ج ِ لمظة. (مهذب الاسماء).

لمظ. [ ل َ ] (ع مص ) زبان گرد دهن برآوردن . (زوزنی ). زبان را گرد دهان برآوردن بعد از خوردن طعام جهت فراگرفتن لُماظة. ◄ لب لیسیدن . ◄ فراگرفتن مزه ٔ طعام را. ◄ چشیدن . ◄ حق کسی را دادن . (منتهی الارب ).