لقمه آلای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لقمه آلای . [ ل ُ م َ / م ِ ] (نف مرکب ) آلوده کننده ٔ لقمه . رجوع به آلای شود : لبش گاهی بخواهش لقمه آلای ولی در زیر لب لخت جگرخای . طالب آملی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لقمه آلای . [ ل ُ م َ / م ِ ] (نف مرکب ) آلوده کننده ٔ لقمه . رجوع به آلای شود : لبش گاهی بخواهش لقمه آلای ولی در زیر لب لخت جگرخای . طالب آملی .