لقانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لقانی . [ ل َ ] (اِخ ) از شعرای ایران و از مردم استرآباد است و این بیت او راست : بر زبانم حرف تیغ دلستان من گذشت خیر باشد تیز حرفی بر زبان من گذشت . (قاموس الاعلام ترکی ).
لقانی . [ ل َ ] (اِخ ) ابراهیم (الامام ) ابوالامداد برهان الدین بن ابراهیم بن حسن بن علی بن عبدالقدوس بن ولی الشهیر محمدبن هرون اللقانی المالکی . و اللقانی نسبة الی لقانة قریة من قرای مصر، احد الاعلام المشار الیهم بسعة الاطلاع فی علم الحدیث و الدرایة و التبحّر فی الکلام ... له : جوهرة التوحید منظومة اولها: الحمدﷲ علی صلاته ثم سلام اﷲ مع صلاته . (وفات ١٠٤١ هَ . ق .). (از معجم المطبوعات ج ٢).
لقانی . [ ل َ ] (اِخ ) رجوع به عبدالسلام بن ابراهیم شود. (الاعلام زرکلی ج ٢).