لفگر

لفگر. [ ل َ گ َ ] (اِ) دوده ٔ اجاق که از دود پدید آید. میر نظمی راست : که کانون دماغش شعله خیز است که لفگر بسته بینی دوده نیز است . (این لغت با شاهد آن از مجعولات شعوری است ).