لفمجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لفمجان . [ ل َ م َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش مرکزی شهرستان لاهیجان واقع در قسمت باختری لاهیجان و شمال سیاهکل و از ٢٧ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ٢١هزار نفر و قرای مهم آن : لفمجان، چهارده، پاشاکی، سرشکه، گل رودبار، شاده و گوگه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
لفمجان . [ ل َ م َ ](اِخ ) قصبه ٔ مرکز دهستان لفمجان از بخش مرکزی شهرستان لاهیجان، واقع در ١٢هزارگزی باختر لاهیجان . جلگه، معتدل، مرطوب و مالاریائی و دارای ١٩٧٢ تن سکنه . آب آن از کیاجو منشعب از سفیدرود. محصول آن برنج، ابریشم، مختصر چای و صیفی . شغل اهالی زراعت است و زیارتگاهی به نام سیدحسن و در حدود ٣٠ باب دکان دارد و روزهای شنبه و سه شنبه آنجا بازار عمومی باشد. راه آن مالرواست و در فصل خشکی از طریق بازکیاگوراب و کلشتاجان اتومبیل توان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).