لفتوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لفتوس . [ ل ُ ] (اِخ ) از علمای آثار قدیمه ٔ انگلستان و از کسانی است که قبل از دیولافوا به اتفاق چرچیل در خرابه های شوش به سال ١٨٥٠ م . تحقیقاتی کرده است . و هم در کشف محل دو شهر قدیم سومر: «اور» و «ارخ » شرکت جسته . رجوع به ایران باستان ج ١ ص ٥٤ و ٥٦ و ج ٢ ص ١٦١٦ و ج ٣ ص ٢٧٠٠ و ٢٧٧٦ شود.