لفاظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لَ فّ) [ ع. ] (ص.) زبان باز، پُرحرف.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لَ فّ) [ ع. ] (ص.) زبان باز، پُرحرف.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لفاظ. [ ل ِ ] (ع اِ) تره . (منتهی الارب ).
لفاظ. [ ل َ ف ف ] (ع ص ) زبان باز.
لفاظ. [ ل ِ ](اِخ ) آبی است مر بنی ایاد را. (از معجم البلدان ).