لغوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لغوس . [ ل َ ] (معرب، اِ) ضریر انطاکی در کلمه ٔ ارنب گوید: به زبان یونانی و فارسی (؟) ارنب را گویند. رجوع به لاغوس شود.
لغوس . [ ل َغ ْ وَ ] (ع اِ) گرگ . ◄ (ص، اِ) مرد سبک چست در خوردن . (منتهی الارب ). آنکه حریص بود بر خوردن . (مهذب الاسماء). ◄ مرد آزمند. ◄ دزد بسیار فریبنده ٔ پلیدطبع. ◄ گیاهی است که ستور چرد آنرا. ◄ گیاه سبک و تنک . ◄ نهال که بجنبد از تری و تازگی . (منتهی الارب ).