لغب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لغب . [ ل َ غ ِ ] (ع ص ) ضعیف . (مهذب الاسماء).
لغب . [ ل َ ] (ع مص ) لغوب . سخت مانده گردیدن . ◄ خبر دروغ پیدا کردن نزد قوم . ◄ تباهی انداختن میان قوم . (منتهی الارب ). به فساد آوردن . (منتخب اللغات ). ◄ به زبان آب خوردن سگ از خنور. (منتهی الارب ).
لغب . [ ل َ غ َ ] (ع اِ) موی گردن . یقال : اخذبلغب رقبته ؛ یعنی دریافت آنرا (؟). (منتهی الارب ).