لعل ناسفته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لعل ناسفته . [ ل َ ل ِ س ُ ت َ / ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِمرکب ) لعل سوراخ ناکرده . ◄ کنایه از سرودو خوانندگی تازه و تصنیفات بکر باشد و سخنان دلکش وتازه را نیز گویند. (آنندراج ) (برهان ) : گهی لعل سفته به پیمانه خورد گهی گوش بر لعل ناسفته کرد. نظامی .