لعل روان

لعل روان . [ ل َ ل ِ رَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از شراب لعلی انگوری باشد. (برهان ). کنایه از شراب سرخ است . (آنندراج ) : لعل روان ز جام زر نوش و غم فلک مخور زین فلک زمرّدین بهر چه مار میخوری . خواجه سلمان (از آنندراج ). ◄ کنایه است از اشک خونین : گر چو چنگم در بر آیی زلف در دامن کشان از مژه یک دامنت لعل روان خواهم فشاند. خاقانی .