لعط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لعط. [ ل َ ] (ع اِ) خطی که حبشیان بر روی کشند. ج، العاط. (منتهی الارب ).
لعط. [ ل َ ] (ع مص ) بر پهنای گردن کسی را داغ کردن . ◄ تمام خواستن و نگاه داشتن حق کسی را. ◄ تیر انداختن بر کسی . ◄ چشم زخم رسانیدن . ◄ شتافتن . ◄ چریدن ستور. (منتهی الارب ).
لعط. [ ل َ ] (ع اِ) پهلوی دیوار وکوه که به مقابلش روند و گذر کنند. (منتهی الارب ).