لعبت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لُ بَ) [ ع. لعبة ] (اِ.)<BR>۱- بازیچه، هر آن چیزی که با آن بازی کنند، عروسک.<BR>۲- معشوق، بُت، دلبر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لُ بَ) [ ع. لعبه ] (اِ.) ۱- بازیچه، هر آن چیزی که با آن بازی کنند، عروسک. ۲- معشوق، بُت، دلبر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لعبت . [ ل ُ ب َ ] (ع اِ) صورت فارسی لعبة عربی . رجوع به لعبة در تمام معانی و شواهد شود.
مترادف و متضاد واژهدان
بازیچه، عروسک نیکو زیبا محبوب، معشوق اعجوبه، نادره بت، صنم
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه