لعاعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لعاعة. [ل ُ ع َ ] (ع اِ) کاسنی . ◄ ارزانی سال . ◄ این جهان بدان جهت که زودتر رود و زایل شود. ◄ یک آشام شراب . ◄ گیاه سبک ستورچریده باشد یا نه . و فی الحدیث : او جدتم یا معشرالانصار علی لعاعة من الدنیا اعطیتها المؤلفة قلوبهم . (؟) (منتهی الارب ) .
لعاعة. [ ل َع ْ عا ع َ ] (ع ص ) آنکه به تکلف الحان آرد با نادرستی و به غیر صواب و قیل من غیر صوت . (منتهی الارب ).