لعاب گوزن

لعاب گوزن . [ ل ُ ب ِ گ َ وَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آب دهان گوزن : موی تو چون لعاب گوزنان شده سپید دیوانت همچو خشم غزالان شده سیاه . خاقانی . ◄ لعاب گاو. کنایه از روشنی و سفیدی صبح باشد. (برهان ) : بر کوه چون لعاب گوزن اوفتد به صبح هویی گوزن وار به صحرا برآورم . خاقانی . ◄ کنایه از برف و شبنم . ◄ کنایه از روشنی آفتاب و برق . (برهان ). ◄ لعاب شمس : گو ز تف تیغ تو زهره ٔ شیران نگر آنکه لعاب گوزن در طیران دیده نیست . خاقانی . ◄ نوعی از تریاک (؟) سفیدفام که بر کوه و کاه و مانند آن نشیند. (برهان ).