لطف داشتن

لطف داشتن . [ ل ُ ت َ ] (مص مرکب ) مهربانی داشتن . خوش رفتاری داشتن . ◄ دقیقه یا خصوصیتی از جمال داشتن . لطافت داشتن : همه کس را تن و اندام و جمال است و جوانی این همه لطف ندارد تو مگر سرو روانی . سعدی . فصل نوروز که بوی گل و سنبل دارد لطف این باد ندارد که تو می پیمایی . سعدی . لازم است آنکه دارد اینهمه لطف که تحمل کنندش اینهمه ناز. سعدی .