لطام
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لِ) [ ع. ] (مص م.) تپانچه زدن یکدیگر را.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لِ) [ ع. ] (مص م.) تپانچه زدن یکدیگر را.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لطام . [ ل ِ ] (ع مص ) ملاطمة. طپانچه زدن یکدیگر را. (منتهی الارب ). با کسی طپنچه زدن . (زوزنی ) : با آبروی تشنه بمانی از آب جوی به چون ز بهر آب زنی با خران لطام . ناصرخسرو.