لطاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لطاط. [ل ِ ] (اِخ ) راهی است در عرض جبل . عمرانی گوید: لطاطکناره ٔ نهری است یا رودی است . (از معجم البلدان ).
لطاط. [ ل ِ ] (ع اِ) ج ِ لَطّ. (منتهی الارب ).
لطاط. [ ل َ ] (ع اِ) کرانه ٔ سر کوه برآمده . (منتهی الارب ). ◄ نیزه ٔ کوتاه . (مهذب الاسماء).