لص
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لَ یا لُ یا لِ صّ) [ ع. ] (اِ. ص.) دزد، سارق. ج. لصوص، الصاص.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لَ یا لُ یا لِ صّ) [ ع. ] (اِ. ص.) دزد، سارق. ج. لصوص، الصاص.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لص . [ ل ُص ص / ل ِص ص / ل َص ص ] (ع ص، اِ) دزد (اصمعی گوید: به ضم اوّل اصح است ). ج، لصوص، لصاص . (منتهی الارب ). سارق . ◄ قاتل . مردم کش . (دزی ).
لص . [ ل َص ص ] (ع مص ) در پرده کردن چیزی را. ◄ بستن در را. بر هم داشتن در را. (منتهی الارب ). پیش کردن در را.