لشگون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لشگون . [ ل َ ] (اِخ ) دهی از دهستان تراکمه بخش کنگان شهرستان بوشهر، واقع در ١١٤هزارگزی جنوب خاوری کنگان، کنار راه فرعی لار به گله دار. جلگه، گرمسیر و مالاریائی و دارای ١٨٥ تن سکنه . شیعه، فارسی زبان . آب آن از چاه، محصول آنجا غلات و تنباکو و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).