لشکرستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لشکرستان . [ ل َ ک َ س ِ ] (اِخ ) ابن ابی جعفر الدیلمی از سرداران ابوعلی سیمجور. وی در جنگ ابوعلی با امیر سبکتکین که به نشابور به روز یکشنبه ٔ بیست و یکم جمادی الاخره ٔ سال ٣٨٥ هَ . ق . اتفاق افتاداسیر محمود عزنوی و امیر سبکتکین گشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ١٥١) (تاریخ بیهقی چ فیاض ص ٢٠٦ و ٢٠٧).
لشکرستان . [ ل َ ک َ س ِ ] (اِ مرکب ) اردوی سپاه : ز بانگ تبیره به بربرستان تو گفتی زمین گشت لشکرستان . فردوسی .
لشکرستان . [ ل َ ک َ س ِ ] (اِخ ) نام سرداری به عهد کیخسرو : سپاهی بد از روم و بربرستان یکی پیشرو نام لشکرستان . فردوسی .