لشکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لشکان . [ ل َ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان اشکوربالا، بخش رودسر شهرستان لاهیجان، واقع در ٥٩ هزارگزی جنوب بخش و ٣٢ هزارگزی جنوب خاوری سی پل . کوهستانی . سردسیر. دارای ٣٥٠ تن سکنه ٔ شیعه . گیلکی و فارسی زبان . آب آن از چشمه سار. محصول آنجا غلات و بنشن و لبنیات و فندق . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو و صعب العبور است . سه چهارم اهالی برای کسب در زمستان به گیلان میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).