لشکاجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لشکاجان . [ ل َ ] (اِخ ) نام دهی جزء دهستان مرکزی بخش رودسر شهرستان لاهیجان، واقع در پنج هزارگزی جنوب رودسر. جلگه، معتدل، مرطوب، مالاریائی . دارای ٩٢٦ تن سکنه شیعه . گیلکی و فارسی زبان . آب آن از نهر پل رود. محصول آن برنج و چای . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . این ده از دو محله ٔ بالا و پائین تشکیل شده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).