لشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لشه . [ َل ش ِ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان مرکزی بخش لنگرود شهرستان لاهیجان، واقع در شش هزارگزی جنوب لنگرود و ٤٥٠٠گزی شوسه ٔ لنگرود به لاهیجان . کوهستانی، معتدل و دارای ٢١٠ تن سکنه . شیعه، گیلکی و فارسی زبانند. آب آن از چشمه سار. محصول آنجا چای، لبنیات و مختصر برنج . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان شال بافی و راه آن مالرو است و در تابستان نصف اهالی به ییلاق سمام میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
لشه . [ ] (اِخ ) محلی در مغرب چورکازار از نواحی شمالی ترکستان روس .