لشنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لشنی . [ ل َ ش َ / ل َ ش ِ / ل َ ] (حامص ) لغزندگی . ملاست . نسوئی : التزلج ؛ بلخشیدن پای از لشنی . الزلج ؛ خزیدن پای از نسوئی یعنی از لشنی . (مجمل اللغة).
لشنی . [ ل َ ش َ ](اِخ ) طایفه ای از طوایف قشقائی . (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ٨١). برخی از آنها در دهات خضرک و مرودشت ده نشین گشته اند و محل ییلاق و قشلاق آنها بلوک آباده و طشک است و معیشت این جماعت از زراعت و راهزنی است .