لسق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لسق . [ ل ِ ] (ع ص ) متصل . ملاصق . لسیق . (منتهی الارب ).
لسق . [ ل َ س َ ] (ع مص ) برچسبیدن شش بر پهلو و تهیگاه از تشنگی . (منتهی الارب ). شش شتر به پهلو وادوسیدن از غایت تشنگی . (تاج المصادر). لصق . (منتهی الارب ).
لسق . [ ] (اِ) قسمی گاوزبان (کازع ) .